ولی افسوس اکنون
همگی بیمارند ....همگی مینالند

من دوستانی دارم که به صد دشمن از آنها التجا بردن

من نفهمیدم فرق دیروز از امروز چه بود
اما یک نفر با من گفت

دوستی ها زمانی بد شد که دوستان دوست تر شدند

خيلي ها گفتند تو نزد او بروي  .گفتی شکسته ام اما نه آن قدر که به سراغش بروم . به او احتياج داشتي اما او بايد خود مي آمد. خداوند بايد او را به آمدن راضي ميکرد و شايد او خداوند را!!!!!

زمان گذشت و گذشت . بديها خوب شدند , تيرگي ها روشن شدند  و افراد چهره عوض کردند . سختي ها از بين رفتند و تو خواستي مجددا روي پاهايت بايستي
و آن هنگام بود که او آمد . درست زماني که آمدنش سودي نداشت , زمانی که از خواندنش دست برداشته بودی

بی احساس با او روبه رو شدی, بهت زده نگاهش کردی .ناباورانه دستان سردش را فشردی , اما او به تو لبخند زد
خوب به یاد دارم به درون خانه راه نمایی اش نکردی او خود داخل شد.
از آن به بعد هر چه بین شما گذشت را کسی نمی داند و آنچه بین شما گفته شد را کسی نشنید  . اما همگان دیدند مرگ از  لحظه ای که از خانه ات بیرون آمد  همواره در کنارت بود تا هر وقت خواندیش اجابت کند........