دلمو خوش کردم به عادت کردن به هر چيز به دوستام که شايد سال ديگه باشن شايد نباشن به نت که فقط باشه حتي وقتي کاري باهاش ندارم به جمعه اي که تازگيا زود ميادو ميره به 2 واحد کار آموزيي که شايد تو اون یکی چیزی یاد بگیرم به کنکوري که زودتر بياد و بره شايد سربازي رفتنم رو دو سال عقب بندازه به شانسي که بالاخره يک روزي هم سراغ من بياد به خواهرم ... به فردا... و به خیلی چیزای دیگه که نه میشه گفت نه میشه نوشت ...
